Przewlekłe zapalenie zatok jest jedną z najczęstszych chorób górnych dróg oddechowych. Objawy zapalenia zatok znacznie obniżają, jakość życia chorego. Najczęściej zgłaszane symptomy to: trudności w oddychaniu przez nos, wydzielina z nosa, ból głowy, zmiany zapachu, zaburzenia snu.

Przyczyny zastosowania operacji endoskopowej zatok

Obecność dużej liczby form zapalenia zatok przynosowych opornych na leczenie farmakologiczne w tym polipowatych, grzybiczych, stworzyły podstawy dla rozwoju nowych metod leczenia chirurgicznego w tym operacja endoskopowa zatok.

Wskazania do operacji endoskopowej zatok to:

  • Przewlekłe zapalenie zatok
  • Torbiele śluzowe lub ropniaki zatok
  • Łagodne zmiany nowotworowe
  • Ciała obce blokujące przepływ powietrza w zatokach
  • Odstępstwa od normy budowy anatomicznej zatok.

Przyczyną chorób zatok jest zmiana anatomiczna w bocznej ścianie jamy nosowej, gdzie zatoki otwierają się przez małe otwory: przetoki. W rezultacie śluz nie wypływa z zatoki, mikroby się w niej rozmnażają i rozpoczyna się ropne zapalenie. Dlatego leczenie polega na otwarciu zablokowanej zatoki, co pozwala przywrócić jej funkcję.

Krwawienie endoskopowe jest minimalne. Wszystkie operacje endoskopowe wykonywane są przez naturalne kanały nosowe i nie wymagają żadnych nacięć zewnętrznych, więc nie ma żadnych blizn na twarzy. Monitorowanie każdej manipulacji odbywa się za pomocą mikroskopowej kamery wideo, która wyświetla obraz na monitorze komputera.

Zasadność zastosowania operacji endoskopowej zatok

Operacja endoskopowa zatok jest obecnie szeroko stosowaną metodą chirurgicznego leczenia chorób nosa i zatok przynosowych. Jest to najłagodniejszy sposób pod względem fizjologii nosa i zatok przynosowych.

Funkcjonalna endoskopowa operacja zatok jest najskuteczniejszym sposobem przywróceniem funkcji błony śluzowej nosa, zatrzymując procesy zapalne w zatokach, a tym samym poprawiając, jakość życia. Zalety dostępu endoskopowego to brak nacięć zewnętrznych, precyzyjne usunięcie patologicznych tkanek, kontrolowanie zatok przynosowych, co w zasadzie nie jest możliwe przy klasycznych operacjach chirurgicznych.

Technika endoskopowa pozwala operować w trudnych strefach dostępu, zatokach głównych i czołowych. Interwencje chirurgiczne na tych zatokach są bardziej złożone, ale jednocześnie pozwalają na leczenie tej grupy chorych z większą skutecznością.

Etapy operacji endoskopowej zatok

Operacja przeprowadzana jest przy użyciu specjalnego wyposażenia: endoskopu. Urządzenie składa się z elastycznej cienkiej rurki, w środku, której znajduje się światłowód. Po jednej stronie rurki znajduje się soczewka, z drugiej zaś okular, przez który lekarz przeprowadza wzrokową inspekcję jamy nosowej i zatok.

Podczas operacji zatok chirurg może szybko znaleźć i wyeliminować ognisko choroby za pomocą endoskopu, bez uszkadzania otaczającej zdrowej tkanki. W wyniku operacji endoskopowej zatok dochodzi do odblokowania miejsc wentylacji zatok zapewniając odpowiednie ich funkcjonowanie. Operacja przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym. Opatrunek donosowy usuwany jest już następnego dnia po operacji. Przez siedem dni chory musi unikać wysiłku fizycznego i spożywania ostrych i gorących potraw.

Wyniki operacji endoskopowej zatok

Zastosowanie endoskopu w chirurgii zatok pozwala na przeprowadzanie drobnych interwencji punktowych, co skutkuje znacznie skróconym czasem rehabilitacji, ponieważ obrzęk i ból pooperacyjny są zminimalizowane do maksimum. Powikłaniem po operacji endoskopowej zatok może być krwawienie, zasinienie, obrzęk i zaburzenia węchu, które z czasem ustępują.